Ahmad Szamlu był najważniejszą postacią w literaturze perskiej dwudziestego wieku. 
Poeta,
tłumacz, wydawca, gorący stronnik Mosaddeqa,* autor Farhang-e Kucze - wielotomowego zbioru informacji o kulturze Iranu.
Na jego życie i twórczość ogromny wpływ miała Ajda - jego trzecia żona, z którą spędził prawie pół życia. Była nie tylko jego inspiracją, lecz kimś, kto sprawił, że zaczął żyć na nowo, o czym sam wielokrotnie mówił. Żył dla niej, a ona dla niego. Mówiła, że jest jej słońcem, on zaś mówił, że to ona sprawiła, że słońce to wzeszło.
Ajda towarzyszyła mu i na emigracji, dokąd się udał pod koniec panowania ostatniego szacha Iranu, i w rzeczywistości porewolucyjnej, gdy już wrócił do kraju, i w długiej chorobie, na którą umarł.
Mohammad Mosaddeq - lider Frontu Narodowego, koalicji świeckich i religijnych partii nacjonalistycznych sprzeciwiających się podporządkowaniu Iranu obcym wpływom, premier Iranu w latach 1951-1953, polityk niezmiernie popularny i lubiany wśród Irańczyków. Doprowadził do nacjonalizacji irańskiego przemysłu naftowego, co wzbudziło ostrą reakcję Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Jego polityka oraz bardzo silna pozycja były tak niewygodne dla mocarstw zachodnich, że CIA oraz wywiad brytyjski połączyły siły, aby odsunąć go od władzy.
