9 (576)

Moje serce to muszla, myśl o Przyjacielu* - perła,
już dla mnie miejsca nie ma - On cały dom wypełnia.

Jego słodkim szeptem noc otwiera mojej duszy usta,
lecz dziwię się, gdy słyszę: "Prawda jest gorzka."

Zwykły pokarm jest z zewnątrz, pokarm kochającego jest inny:
z wnętrza pochodzi, a kochający, jak wielbłąd, się nim żywi.

Stąpaj lekko, jak peri*, zrzuć z siebie ciało swoje,
tylko temu, kto ma chorą skórę, nagość nie przystoi.

Salahoddin* na łowy ruszył, a lwy są jego łupem,
a jego sługą jest ten, kto oba światy porzucił.

tłum. albert kwiatkowski

Przyjaciel - chodzi tu o Boga.
peri - w folklorze istota rodzaju żeńskiego wielkiej urody, najczęściej pomagająca ludziom.
Salahoddin - złotnik z wioski niedaleko Konii. Był analfabetą, co nie przeszkodziło, aby Borhanoddin (duchowy nauczyciel Rumiego) wybrał go na swego następcę. Jeden z najbliższych towarzyszy Rumiego. Po zniknięciu Szamsoddina zajął jego miejsce.