8 (2336)

Kim jest ten, kto o północy, jak księżyc, przybył?
To posłaniec Miłości, on ze świątyni* tu przybył.

Pochodnię przyniósł i ogień podłożył nią we śnie,
od Króla tutaj przybył, od Króla, który nie śpi.*

Kim jest ten, kto taką wrzawę wzniecił w mieście?
Kto, niczym powódź, plony derwisza zniszczył?

Kim On jest? Powiedzcie! Poza Nim nic nie ma*
- jakiś król na próg domu strażnika przyjechał.

Kim jest ten, kto wydał ucztę tak wspaniałą
i śmiejąc się przyjaciół posprowadzał na nią?

Czara w jego dłoni udziałem jest biednego,
a wino z niej usta zabarwiło mu czerwienią.

Dusze się niecierpliwią, serca zaś drżą całe,
a trochę tego dreszczu do rtęci się dostało.

Tak łagodnie i łaskawie traktuje sługę swego,
że futro na gronostaju zmiękczyła łaska Jego.

Z tych łez i lamentu, które z miłości płyną,
życiodajna melodia wodne koło w ruch wprawiła.

Miłość z pękiem kluczy w ręku się zjawiła:
aby otworzyć wszystkie bramy tutaj przybyła.

Ptaku serca! Jeśli myśliwy połamie ci skrzydła,
z pułapki i tak się uwolnisz i porzucisz sidła.

Cisza! Przykłady ożyły, lecz one nie znają
dobrych manier, albo ty o nich nie słyszałeś.

tłum. albert kwiatkowski

ze świątyni - w oryginale mowa jest o mehrabie - niszy w meczetach, która orientowana jest na Mekkę. W tym kierunku muzułmanie zwracają się podczas modlitwy. Mehrab to słowo arabskie, lecz jego początek (mehr) brzmi identycznie (choć jest inaczej zapisywany), jak perskie słowo mehr, które oznacza "miłość."
od Króla, który nie śpi - nawiązanie do Koranu (II:255): "Nie chwyta Go ni drzemka, ni sen."
Poza Nim nic nie ma - dosłownie: "Poza Nim w całym świecie (kun) niczego nie ma."