33 (683)

Jeśli po śmierci na moim grobie pszenica wzejdzie,
a ty upieczesz z niej chleb, upojenia przybędzie.

W ciasto szaleństwo wstąpi, piekarz zaś oszaleje,
natomiast piec do chleba zmieni się w dom upojenia.

Jeśli wtedy na mój grób z pielgrzymką przyjdziesz,
jego kopuła zatańczy i na twoje spotkanie wyjdzie.

Nie przychodź jednak bracie bez dafu* na mój grób:
nie wypada smucić się na uczcie, którą wydaje Bóg.

Choć martwy leżę już w grobie i usta moje zamknęli,
jednak wciąż czuję smak opium i słodycz Przyjaciela.

Jeśli podrzesz mój całun, owiniesz nim pierś swoją,
wtedy drzwi do winiarni* otworzą się w duszy twojej.

Dźwięki harf i pieśni pijanych rozbrzmiewać tu będą,
a czyn zrodzi czyn nowy*, chcąc tego czy nie chcąc.

W winie miłości jest Prawda, to Ona stworzyła mnie,
tą Miłością się stanę, gdy śmierć już zetrze mnie.*

Cały jestem pijany, a moją istotą jest miłości wino.
Powiedz, czy oprócz upojenia coś jeszcze daje wino?

Ku wieży duszy Słońca z Tabrizu* dusza ma poleciała,
choć wysoka jest wieża ta, ani chwili się nie wahała.

tłum. albert kwiatkowski

daf - instrument muzyczny, rodzaj tamburynu.
winiarnia - miejsce, gdzie spotykali się derwisze, gdzie saki (podczaszy utożsamiany często z Ukochanym) podawał wino, które było winem miłości bożej i które zmieniało pijących w upojonych Bogiem, w wiedzących i znających Prawdę.
a czyn zrodzi czyn nowy - mamy tutaj skutek ciągu czynności, które zostały wymienione wyżej: jeśli z prochu pszenica wyrośnie, to..., jeśli z niej upiecze się chleb, to..., jeśli przyjdzie się odwiedzić grób, to..., jeśli rozedrze się całun i owinie wokół swej piersi, to... W tym bejcie mamy podsumowanie tego wszystkiego.
w winie miłości jest Prawda... - ta Prawda to Bog, który niegdyś stworzył człowieka. Celem człowieka jest zaś powrót do swego źródła, którym jest właśnie Bóg. Człowiek to kropla, a Bóg to bezkresne morze. Kropla wzięła się z morza i do niego ma powrócić, z nim się złączyć i w nim zaniknąć, aby żyć wiecznie. Według Rumiego, powrót do źródła możliwy jest tylko na drodze miłości. Człowiek to kochający, a Bóg to Ukochany. Gdy zaś kochający za sprawą Miłości złączy się z Ukochanym, zacierają się granice między kochającym, Miłością i Ukochanym.
Słońce z Tabrizu - Szamsoddin z Tabrizu, znany jako Szams-e Tabrizi. Wędrowny derwisz, który zbudził Rumiego.