23 (2195)

Pięknie stąpasz, o Duszo Dusz,
lecz, proszę, beze mnie nie idź.
Jesteś życiem przyjaciół swoich,
do ogrodu beze mnie więc nie idź.

Niebo, beze mnie się nie kręć;
Księżycu, beze mnie nie świeć.
Ziemio, beze mnie nic nie rodź;
Czasie, beze mnie się nie śpiesz.

Ten świat jest z Tobą szczęśliwy
i tamten świat z Tobą szczęśliwy,
więc na tym mnie nie opuszczaj,
a na tamten beze mnie nie idź.

Wizjo,* przede mną nic nie kryj;
Języku, beze mnie nic nie mów.
Wzroku, nie patrz beze mnie;
Duszo,* beze mnie nie idź.

Ciemna noc w świetle księżyca
jego jasną, piękną twarz widzi.
Jam nocą, Tyś księżycem mym,
więc na niebo beze mnie nie idź.

Cierń przed ogniem się chroni
w cieniu, który rzuca piękno* róży,
Tyś różą, ja jestem cierniem Twym,
do ogrodu beze mnie więc nie idź.

Lecę odbity od kija Twojego,*
nie spuszczasz Ty oka ze mnie,
tak uważnie mi się przyglądasz,
lecz nigdzie beze mnie nie jedź.

Gdyś towarzyszem jest króla,
szczęśliwy, nie pij beze mnie.
Gdy na dach jego pałacu idziesz,
strażniku, beze mnie nie idź.

Biada temu, kto po tej drodze
wędruje bez znaków Twoich.
Tyś moim znakiem na tej drodze,
sam bez znaków, beze mnie nie idź.

Biada temu, kto po tej drodze
wędruje bez wiedzy Twojej.
Tyś moją wiedzą na tej drodze,
znający drogę, beze mnie nie idź.

Inni "Miłością" Ciebie zowią,
a ja cię zwę "Miłości Królem".
Ty, któryś poza wyobraźnią,
któryś ponad, beze mnie nie idź.

tłum. albert kwiatkowski

wizja - ajan, czyli "ujawniony/widoczny".
dusza - rawan, też "psychika". Taką samą postać ma również imiesłów czynny od czasownika "iść", więc: "Ty, który wciąż wędrujesz, beze mnie nie idź."
piękno - lotf, też: "łaska", "wdzięk", "powab".
lecę odbity od kija Twojego - aluzja do gry w polo. Rozgrywającym jest oczywiście Ukochany (Bóg).