18 (3051)

W końcu się zerwałeś i w ciszy odleciałeś.
Ach! Którą drogą z tego świata odleciałeś?

Uderzyłeś mocno skrzydłami i klatkę połamałeś,
poczułeś wiatr i ku światu duszy odleciałeś.*

Cudownym sokołem byłeś w niewoli starej kobiety,
gdy usłyszałeś głos bębna, do Lamakan poleciałeś.*

Byłeś słowikiem pijanym żyjącym pośród sów stada,
lecz zapach ogrodu poczułeś i ku różom poleciałeś.*

Zbyt mocno upijałeś się tutaj tym kwaśnym zaczynem,
i dlatego w końcu ku wiecznej winiarni* odleciałeś.

Jak strzała poleciałeś prosto do celu, ku szczęściu.
ku temu celu poleciałeś, gdy z tego łuku wyleciałeś.

Świat, niczym qul,* zwodził cię dając znaki fałszywe,
lecz nie patrzyłeś na nie i drogi swej się trzymałeś.

Z koroną co poczniesz, kiedy już słońcem się stałeś?
Dlaczego ubrania pragniesz, kiedy już nie masz ciała?

Słyszałem o ślepych oczach, które w duszę się wpatrują,
Czemu na duszę patrzysz, gdy ku Duszy Dusz odleciałeś?

Serce, ptaku niezwykły! Polując na Tego, który nagradza*
ku włóczni poleciałeś, a twoje skrzydła były jak tarcza.

Róża przed jesienią ucieka, z ciebie zaś róża dzielna,
która z ciałem przy ziemi ku wiatrom jesiennym pobiegła.

Z nieba niczym deszcz spadłeś nagle na dach świata tego,
w każdą stronę pobiegłeś i przez rynnę uciekłeś z niego.

Bądź cicho i więcej nie rań się słowem i bez obawy śpij.
Jesteś u celu, chroni cię Przyjaciel i nic już nie grozi ci.

tłum. albert kwiatkowski

Uderzyłeś mocno skrzydłami... - w literaturze mistycznej ptak jest symbolem duszy, a klatka to ciało.
Cudownym sokołem byłeś w niewoli starej kobiety... - sokół jest symbolem duszy, a stara kobieta, to świat. Zakryła ona oczy sokoła kapturem, aby nie mógł wrócić do swego pana. Przyjdzie jednak dzień, gdy kaptur spadnie z głowy sokoła (duszy), i ów będzie miał szansę usłyszeć, dochodzący z daleka głos bębna. Przypomni sobie wtedy, że sokolnik (Bóg), który go wytrenował, wzywa go do siebie z powrotem. Sokół to po persku baz, a Rumi mówi, że nazywa się tak, ponieważ wraca (baz ajad) do swego pana. Lamakan to dosłownie "Bezmiejsce". Miejsce poza czasem i przestrzenią, świat duchowy zamieszkiwany przez dusze, anioły i wszystko to, co jest z ducha. Świat wiecznego światła.
Byłeś słowikiem pijanym... i ku różom poleciałeś - słowik i róża to często spotykana para w perskiej poezji. Słowik, który śpiewa na wiosnę w pełnych róż ogrodach to symbol kochającego, który kocha różę (Ukochanego, którego policzki zazwyczaj przyrównywane są do płatków róży), do niej tęskni i pragnie lecieć do wiecznego ogrodu, by móc zawsze dla niej śpiewać. Słowik przebywając wśród sów, których domeną jest noc, i które nic nie wiedzą o ogrodach, jest niczym dusza uwięziona w tym świecie, podczas gdy jej miejsce jest na tamtym.
wieczna winiarnia - winiarnia to miejsce spotkań sufich. Wino, które się tam pije to wino miłości bożej, a stan upojenia przybliża do Boga. Winiarnia więc do swego rodzaju Dom Boży. "Wieczna winiarnia" każe nam myśleć o tzw. Uczcie alastu. Otóż, gdy Bóg stworzył świat, przywołał do siebie dusze wszystkich jeszcze nienarodzonych ludzi, którzy dopiero mieli się zrodzić z jeszcze nie stworzonego Adama i spytał je: "Czy nie jestem waszym Panem?" (alastu bi-rabbikum), a one odparły: "Tak, potwierdzamy to" (bala szahidna) - (Koran, 7:172). Rumi i inni mistycy przedstawiali często ów Dzień Alastu, jako Ucztę Alastu, na której saki (podczaszy - uosobienie Boga) krążył wśród dusz z pucharem w ręku, a one piły z niego wino miłości bożej. Celem mistyka jest więc powrót na ową ucztę z Bogiem, ucztę, która tym razem będzie już wiecznie trwać.
qul - "Mityczny potwór, który zamieszkiwać miał pustynie, opuszczone i pustynne miejsca oraz mógł przybierać postacie różnych dzikich zwierząt i straszliwych wiedźm. Czaił się na drogach i uprowadzał z nich podróżnych, aby ich pożreć. Niektóre qule zamieszkiwały cmentarze i żywiły się trupami. Tradycja muzułmańska głosi, że powstały one z aniołów, które zbuntowały się przeciwko Bogu i zostały porażone spadającymi gwiazdami." (R. Piwiński, Mitologia Arabów, Warszawa 1989, s. 55-56).
Ten, który nagradza - jest to jedno z imion Boga, w oryginale: Szakur.