16 (2015)

Zeszłej nocy, we śnie Ubóstwo,* widziałem,
z sił opadłem i jego pięknu się poddałem.

Jego urok, powab, czar i łaski doskonałość
sprawiły, że do świtu nieprzytomny leżałem.

Ubóstwo jak kopalnia rubinów dla mnie było,
jego kolor i blask niczym atłas mnie okryły.

Słyszałem zakochanych, jak śpiewali pieśni,
wznosili okrzyki: "Pij!", "Nalej jeszcze!"

Widziałem krąg ludzi Ubóstwem upojonych,
a jego obrączkę widziałem w uchu swoim.*

W jego świetle wiele kształtów widziałem,
a w jego twarzy wiele form duszy ujrzałem.

W mojej duszy podniosło się tysiąc fali,
gdy zobaczyłem, jak wielkie morze kipiało.

Niebo wtedy tysiącami głosów rozbrzmiało:
"Jam takim sługą, jak przewodnik karawany!"*

tłum. albert kwiatkowski

Ubóstwo - Mahomet rzekł: "Znalazłem schronienie od ubóstwa w Tobie" oraz: "Moje ubóstwo jest moją chwałą." Te z pozoru sprzeczne ze sobą wypowiedzi tłumaczone są przez sufich jako odnoszące się do dwóch rodzajów ubóstwa. Jedno to ubóstwo serca, które opróżnia je z wiedzy, moralności, cierpliwości oraz uniemożliwia mu poddanie się Bogu i pokładanie w Nim ufności. Drugi typ ubóstwa powoduje, że człowiek porzuca więzy łączące go z tym światem i bez reszty zawierza siebie Bogu, poddając się Jemu i niszcząc swoje ja. Takie ubóstwo to pierwszy stopień na drodze sufiego (Mystical Poems of Rumi, translated by A. J. Arberry, Teheran 2002, przypis do gazalu nr 251).
a jego obrączkę widziałem w uchu moim - obrączkę, okrągły kolczyk nosili w uchu niewolnicy; była ona on znakiem poddaństwa.
przewodnik karawany - dosł. czawusz, czyli ten, kto poprzedza karawanę, armię, orszak itp., zapowiadając ich nadejście, lub ten, kto idzie na przedzie grupy pielgrzymów, śpiewając religijne pieśni.