Tazkerat al-oulija to jedyne znane dzieło Attara napisane prozą. Przypomina ono różne, wczesnochrześcijańskie żywoty świętych,
lecz opowiada wyłącznie o sufich.
Otwiera je rozdział poświęcony Dża'farowi Sadiqowi - szóstemu imamowi szyitów, który jest, według Attara, jednym z pierwszych mistyków islamu. Zamyka zaś wspomnienie o Mansurze Halladżu - najsłynniejszym sufim wczesnego okresu, którego Attar uważał za swojego duchowego mistrza. Materiał Obejmuje więc niecałe dwa pierwsze wieki rozwoju sufizmu.
Wspomnienia są kompilacją. Attar wykorzystuje w nich wiadomości zaczerpniete z innych, często niezachowanych źródeł. Interesuje go przy tym nie tyle życie mistyków, co legendy z nim związane. Ich nauki i poglądy przedstawia zaś w formie krótszych lub dłuższych wypowiedzi.
Wspomnienia to jedna z pierwszych tego typu pozycji w literaturze perskiej i jedno z najważniejszych źródeł do poznania wczesnego sufizmu. Prezentowany przekład jest skromnym wyborem z całości.
